Vorige donderdag - 19 augustus - hebben we een gezellig feestje gehouden ter ere van de eerste verjaardag van onze jongste telg. In de namiddag zijn we met Peter Thijs & Peter Jeroen gaan zwemmen en nadien is (bijna) de hele familie komen meetoasten en -feesten op de jarige. Alexander vond de vislasagne zelf ook héél lekker. Smikkel-smikkel. Hij is wel niet zo lang wakker kunnen blijven dat hij zelf het kaarsje op zijn taart kon uitblazen. Dat heeft grote broer dan maar gedaan! Die beweerde toch al van 's morgens dat hij óók jarig was. Eigenlijk is dat wel leuk, een jarige broer; die krijgt vanalles waar je zelf ook mee kan spelen. Zeker als hij vroegtijdig in slaap dommelt. Dan kan je er ook nog eens alleen mee spelen. Voor herhaling vatbaar!

Om het goed te maken dat we al meer dan een half jaar niet geblogd hebben, schrijven we hierbij het verslag van maand 5 tot en met maand 12. Intussen is onze lieve, rustige, tevreden baby al een flinke - nog altijd lieve - peuter van 10kg geworden, die zich niet meer zomaar speelgoed en/of aandacht laat afpakken. Het is een heftig ventje geworden, altijd in beweging maar ook een knuffelaar. Zijn afkeer van vast voedsel waarover we in januari schreven, is al lang verleden tijd. De papa noemt hem steevast 'zwelgman', dat zegt genoeg. Hij kan met heel veel smaak heel veel eten, dat is wel het minste wat we kunnen zeggen. Je geraakt ook niet zomaar van de P25 op de P50-curve natuurlijk. Daar moet je al eens een dubbele portie voor naar binnen werken. Hij kon alleen zitten op 8 maanden en kruipen op 10 maanden. Nu loopt hij aan 2 handjes, maar het liefst van al kon hij al zelf lopen, vandaar de vele blauwe builen op zijn voorhoofd. Hij blijft proberen en is niet bang voor een buil meer of minder. Hij heeft een kopje hoor! Een kopje spierwitte haartjes!

We mogen wel zeggen dat de broertjes goed opschieten met elkaar. Willem Jan vindt het leuk dat hij een publiek heeft dat hem bewondert en hem grappig vindt, Alexander vindt het heerlijk dat grote broer zot doet. Samen in bad eindigt de laatste tijd wel in een heus sumoworstelgevecht, dat moeten we tijdelijk opschorten, en soms houden ze elkaar 's avonds in bed aan de praat. Af en toe wordt er te hard geduwd of getrokken, maar over het algemeen zijn ze wel vriendelijk voor elkaar, wat echt heel fijn is. 

Alexander zegt sinds kort 'mama', jochei! Ik vermoed dat hij mij daar mee bedoelt. Benieuwd wat hij het komende jaar bijeen brabbelt! Willem Jan zegt de laatste tijd zinnen zoals 'Het regent (renent) niet meer hard, ik wil buiten spelen en naar de geitjes (heitjes) gaan (haan)'. Of 'Het feestje is gedaan, mama moet de vlaggetjes opruimen'. Wat ik overigens nog altijd moet doen. Tot de volgende!

 Alexander is geen hele grote fan van fruitpap of groentepap.  Maar ondertussen is hij natuurlijk wel op de leeftijd dat er al eens iets anders dan melk op het menu durft te komen.  Het is eigenlijk best wel grappig om te zien hoe hij zich verweert tegen vast voedsel.

Een collega van Goedele maakt bijzonder leuke breiwerkjes en heeft daarbij de goedheid gehad ook voor Alexander een broekje te breien.  Niek onderhoudt een leuke blog over breien, onze zoon stond gewillig model voor de foto's van zijn breiwerkje.  Op de breiblog kan je ook lezen hoe het broekje gemaakt werd.

 Alexander is ondertussen al een heel stuk steviger.  Hij kan onder andere zijn hoofd flink rechthouden en maakt daar uitgebreid gebruik van om de wereld rond hem te verkennen.  Onderstaand filmpje is opgenomen bij moeke en vake op de speelmat.  Voor de duidelijkheid: dat is geen vlakke spiegel.